Noem het verdriet. Of pure koppigheid. Maar ik praat niet graag met vriendinnen over het lange wachten. Ik ben overtuigd dat ze me toch niet begrijpen. Hoe kan het ook?
Onmiddellijk zwanger. Of toch na 6 maanden. Na de eerste hormonenkuur. Of de eerste accupunctuursessie. Of zomaar, opeens… Als je er maar niet aan denkt, meid.
Ik vind het altijd geweldig voor hen. Echt. Maar ik ben ook overtuigd dat zij mij niet begrijpen. Want hoe lang het ook duurde, ze werden zwanger. Ze moeten zich nooit meer de vraag stellen of het wel kan lukken. En kunnen dan ook niet geloven dat ik me die vraag blijf stellen. Dat ik bang word van het feit dat elke maand hetzelfde lijkt…Want ik heb toch goede voorbeelden om me heen?
Dus praat ik met onbekenden. Maar ik die dacht dat het praten hierover een vrouwenzaak is, heb het mis. Want vandaag vond ik op het web een – heel klein – lijstje met mannen.
Mannen die praten over onvruchtbaarheid. Over ovulatietesten. Of over een miskraam. De fertiliteitskliniek door mannenogen. Of de vraag waarom zij niet. En wel een ander.
Ongelofelijk moedig. En heel erg leerrijk.
Een aanrader voor het weekend.
Matthew van Maybe Baby start met IVF
(In)fertile Frank is zwanger.
Laat het me weten als je er meer kent!
Filed under: Praten met anderen | getagged: onvruchtbaarheid, praten, sperma
