Naalden in mijn tenen

Copyright Jupiter ImagesIk staar naar het witte plafond in een kleine, blauwe kamer. Er zitten naalden in mijn handen en voeten. Ik heb het koud. En vraag me af of hoe ik hier terecht gekomen ben.

Ik hoorde voor het eerst over accupunctuur van Ann, een vriendin. “Zwanger“, fluistert ze,“na een maand accupunctuur.”

Later hoorde ik ook over Petra. En Bettina. Allemaal zwanger na jaren hormonenbehandelingen. Niet door de dokters. Maar door accupunctuur.

En hier lig ik nu. In het kleine, blauwe kamertje van Allison. Accupuncturiste gespecialiseerd in vrouwenaangelegenheden, staat op haar kaartje.

Ik belde haar eerder deze week. En beantwoordde meteen een waslijst aan vragen. Ik krijg nog twee documenten met vragen toegestuurd voor ik naar mijn eerste afspraak ga.

Het stelt me op mijn gemak. Al deze vragen. Allison probeert me te begrijpen. En ze is misschien wel de eerste die dit doet. Geen enkele verpleegster in het fertiliteitscentrum heeft me ooit zoveel vragen gesteld naar mijn menstruatie. Of mijn seksleven. Het leek af en toe een monoloog. Van fertiliteitscentrum naar patient. Want in elke hormonenspuit zat toch dezelfde dosis. En enkel testresultaten leveren bewijs. Dus wat maakt het uit wat je voelt. Of wat niet.

En toch vraag ik me af wat ik hier doe. In het blauwe kamertje. Helpt dit echt? Of maakt dit me gefrustreerd? En verdrietig? Allison is best nog jong. En ze is niet eens Aziatisch. Is ze wel de juiste persoon?

Ik voel een licht electrisch tikje in mijn voet. En realiseer me weer dat er naalden in mijn tenen steken. Twaalf weken lang ga ik bij Allison op bezoek. En vertel ik jou in deze blog of accupunctuur wat uithaalt.

Reageer